เด็กชายธีรศักดิ์ ใจสุข

โรงเรียนบ้านนาเพียงน้อยนาสมบูรณ์ จังหวัดหนองคาย

"ภูมิใจตัวเองมาก

มีระเบียบวินัย

    มีมารยาท" 

ก่อนทำ 7 กิจวัตรความดีฉันเป็นอย่างไร

    ผมไม่เก็บเสื้อผ้า ในตู้เสื้อผ้าไม่พับ ไม่แยก ทำให้ผมค้นหาเสื้อผ้าที่จะมาใส่ลำบาก และวุ่นวายทุกครั้ง และยังขี้เกียจล้างจาน ไม่ค่อยมีสมาธิ พูดจาหยาบคายใส่พ่อแม่ และยังนอนตื่นสายอีกด้วย ต้องให้พ่อหรือแม่มาปลุก พอตื่นนอนก็ไม่ชอบพับผ้าห่อม เก็บที่นอนให้เรียบร้อย แม่ก็บ่น พอพ่อใช้ไปทำอะไรก็ขี้เกียจ ไม่อยากไป

 เหตุการณ์หรือปัญหา ที่ทำให้ฉันไม่มีความสุข อาจเป็นปัญหาที่เกิดจากคนรอบข้าง หรือจากตนเอง?

   ผมเก็บตู้เสื้อผ้าของผมแล้วไม่เป็นระเบียบ เรียบร้อย ผมก็มีความทุกข์ เพราะแม่มักมาบ่นเสมอและส่วนมากจะเกิดขึ้นกับคนรอบข้าง เช่นเวลาทำงานที่โรงเรียนคุณครูก็จะสั่งงานพอคุณครูสั่งงานเสร็จ เพื่อน ๆ ก็ชอบเสียงดัง ผมไม่มีสมาธิทำงานมาก ผมก็เดินไปต่อว่าเพื่อนทันที สุดท้ายก็ทะเลาะกัน ด่ากัน จึงทำให้การเรียนวันนั้น ไม่มีความสุขเลย

ฉันได้นำ 7 กิจวัตรความดี ไปปรับใช้และแก้ปัญหา(ข้างต้น) อย่างไรบ้าง?

    ผมได้เริ่มจากการนำเสื้อผ้าจากตู้เสื้อผ้าออกมาทั้งหมดทำความสะอาดตู้และ พับเสื้อผ้า หลังจากนั้นได้นำเสื้อผ่าไปเรียงในตู้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย และนำเสื้อผ้าที่ใช้เป็นประจำเรียงใส่ตู้ เรียงตามสี เพื่อความเรียบร้อย สวยงามและยังปรับเปลี่ยนจากคนที่เคยพูดจาหยาบคาย ตอนนี้เปลี่ยนไปอย่างมาก และไม่บ่นตื่นเช้า ไม่ให้พ่อกับแม่มาปลุกและใครใช้ไปไหนผมก็ไม่บ่นเลยครับ เปลี่ยนแปลงตัวเองไปเยอะมากเลยครับตอนนี้

ความประทับใจที่เกิดขึ้นเมื่อได้ทำ  7 กิจวัตรความดี อาจเป็นเสียงจากคนรอบข้าง ครอบครัว หรือความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับตัวเอง?

     แม่ภูมิใจในตัวผม ที่เป็นคนมีระเบียบวินัยมากขึ้น และผมก็มีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น ผมมีความภูมิใจในตัวเองมากตอนนี้ พ่อกับแม่ภูมิใจในตัวเองมากขึ้นและคนรอบข้างผมก็ชื่นชมผมเป็นอย่างมาก การพูดจาของผมก็มีความเรียบร้อย และมีมารยาท และมีมารยาทมากขึ้นกว่าเดิม