เด็กชายพงษ์ธรณ์ คงทวีทรัพย์ โรงเรียนบ้านดอนทราย จังหวัดประจวบคีรีขีนธ์

เรื่องราวการนำ 7 กิจวัตรความดีไปใช้ที่บ้าน

ผม ด.ช. พงษ์ธรณ์ คงทวีทรัพย์ อาศัยอยู่กับ ย่าและปู่ ทั้งสองทำงานในสวนมะพร้าว ก่อนที่จะเข้าโครงการ 7 กิจวัตรความดี ผมคิดเสมอว่าเป็นหลานคนเดียว ปู่ย่าต้องตามใจ เอาใจ เลยไม่ค่อยได้ใส่ใจช่วยเหลืองานบ้านอะไร นอกจากการเรียนให้ได้ดี เรียนเก่งๆ ซึ่งผมก็ทำได้ดีมาตลอด แต่เมื่อผมโตขึ้น การกระทำแบบนี้มันไม่ได้ทำให้ทุกคนมองผมว่าเป็นเด็กดีเท่าไหร่เพาบางนิสัยของผมก็เอาแต่ใจ

แต่เมื่อโรงเรียนได้เข้าโครงการโรงเรียนรักษาศิล 5 คุณครูให้รายงานกิจวัตรความดี ให้เพื่อนและผมมาเล่าให้คนอื่นๆ ฟัง ผมไม่รู้จะเล่าอะไร เพราะผมไม่ค่อยได้ช่วยเหลืออะไรปู่กับย่า

หลังจากที่ได้เข้าโครงการ 7 กิจวัตรความดี ครูบอกว่า ลองทำหน้าที่ของตนเองก่อน อะไรที่ใกล้ๆตัวเรา ที่เกี่ยวกับเราง่ายๆ เช่นพับที่นอน กวาดห้อง เก็บกระเป๋า จัดห้อง ผมก็มีแนวทางการปฏิบัติ แล้วผมก็ค่อยๆ พัฒนาตนเอง จนปู่กับย่าเห็นความเปลี่ยนแปลง ชื่นชมผมมากกว่าที่ผมสอบได้ ที่ 1 เสียอีก ปู่กับย่าไปเล่าให้ ลุงและน้าฟัง ทุกคนชื่นชมผม ผมจึงคิดว่าตอนนี้ผมอยู่ ป. ุ 6 แล้ว อะไรที่พอจะแบ่งเบาภาระของท่านได้ ก็จะทำให้เต็มที่ และจะออกไปเล่าเรื่องราวของผมให้เพื่อนๆฟังและคอยแนะนำน้องๆ

ที่ผมชอบมากที่สุดคือ ข้อ 5 การพูดจาไพเราะกับเพื่อนๆ และคนรอบข้อง ทุกคนพูดจาดีดีใส่กัน

ขอบคุณโครงการโรงเรียนรักษาศิล 5 ที่ชี้แนวทางให้ผมได้กระทำดีและมีเป้าหมายในชีวิตครับ