เด็กหญิงศุภนุช ปอแนะดู (นุช) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

โรงเรียนสโมสรไลออนส์รัตนโกสินทร์  ตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่

                                "รู้สึกดีใจที่เรามีความซื่อสัตย์

                                     มีจิตใจที่ดี"

บันทึกเรื่องราวความเปลี่ยนแปลง

     ฉันชอบพูดคำหยาบ พูดไม่เพราะ ไม่มีมารยาท ไม่ชอบช่วยเหลือเพื่อน ไม่ชอบเห็น

แก่ประโยชน์ของส่วนรวม เห็นแก่ตัว ไม่ชอบเก็บที่นอน เพราะตื่นสาย ไม่ชอบทำความสะอาด

บ้านไม่สวดมนต์ นั่งสมาธิ ไม่ทำงานเองใช้เพื่อนทำ ไม่ค่อยทำเวร ทำบ้างไม่ทำบ้าง พูดโกหก

เพื่อน ชอบแกล้งเพื่อน เช่น เมื่อเพื่อนนั่งบนเก้าอี้ ฉันชอบยกเก้าอี้เพื่อนทำให้เพื่อนล้ม 

เอาของเพื่อนไปซ่อน ล้อเพื่อน ไม่มีความรักเพื่อน เพื่อก็ไม่คุยไม่ทักทายกับฉัน 

     ฉันเริ่มพูดจาไพเราะขึ้น ชอบช่วยเหลือเพื่อน เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าประโยชน์

ของตนเอง ช่วยเหลือคนอื่น ชอบทำความสะอาดบ้านมากขึ้น นั่งสมาธิมากขึ้น มีสมาธิและ

มีสติมากขึ้น ขยันมากขึ้น ไม่ใช้เพื่อนทำนู้นนี่ ไม่ทำร้ายเพื่อน ไม่เอาของไปซ่อน แต่กลับช่วย

เพื่อนหาของ เพื่อนรักเรามากขึ้น เรารักเพื่อนมากขึ้น เป็นเด็กดีของทุกคน

     ฉันรู้สึกภูมิใจ ที่เรามีความซื่อสัตว์มากขึ้น มีจิตใจที่ดีขึ้น สงบมากขึ้น