เด็กหญิงอริสรา เนืองนอง (แอมป์) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4

โรงเรียนวัดงิ้วราย ตำบลยางช้าย อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง

                                "น้องแอมป์มีความสุข

                             สนุกกับการได้ทำ

                             7 กิจวัตรความดี "

บันทึกเรื่องราวความเปลี่ยนแปลง

       ตอนนั้นหนูเป็นนอนที่ตื่นสายมาก ๆ ตอนนั้นหนูไม่เก็บที่นอน หนูจะให้ย่าเก็บให้แทบ

ทุกวันสาเหตุที่หนูตื่นสายเพราะเล่นมือถือนานหน่อย บางครั้งหนูก็จะเปิดวิดีโอที่หนูชอบ

ตอนนั้นหนูไม่ค่อยทำความสะอาดเขตพัฒนาของตัวเอง ตอนนั้น ถ้าเพื่อนด่ามาหนูก็ด่ากลับ

ด่ากันรุนแรง บางครั้งก็จะทะเลาะกับเพื่อนโกรธกันหนูไม่มีความสุขเพราะทะเลาะกับ

เพื่อนบ่อย หนูก็ไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนต้องแยกกลุ่ม ก่อนหน้านั้แม่ก็จะบ่นว่าฉันไม่อ่านหนังสือ

และไม่ช่วยแม่ทำงานบ้านแต่ครูบอกพวกเราว่าต้องพูดจาไพเราะไม่พูดคำหยาบ ส่วนมาก

หนูจะช่วยเพื่อน หนูไปเล่นกับพวกพี่ ป.5 ซึ่งเป็นพี่ของหนูและไม่มีเพื่อนเล่น หนูจะไปหา

พี่ ป.5 ตอนนั้นหนูคอยจะลืมว่าคุณครูสั่งการบ้าน แต่หนูลืม ครูก็เลยตีหนู ตอนนั้นหนูติดเล่น

กับพี่ ป.5 มาก 

      หนูเลยไม่ได้อ่านหนังสือและทำให้หนูไม่เข้าใจบทเรียนที่คุณครูอธิบายใน

ชั่วโมง พอเล่นกับพี่ ป.5 ไปเรื่อยๆ พี่ ป.5 เริ่มด่าพวกหนูแต่หนูไม่ชอบเลย ด่ากลับไปทันที

เพราะหนูไม่พอใจที่พี่มาด่าพวกหนู แต่ตอนนั้นหนูกินข้าวส่วนมาก หนูจะไม่เก็บจาน พัดลมก็

ไม่ปิด ย่าเลยต้องปิดให้ ย่าก็บ่นทุกวัน เมื่อก่อนหนูจะกินขนมตอนเช้าหนูจะทิ้งที่ที่หนูนั่งกิน

กับพี่ ป.5 ตอนนั้นหนูตะคอกใส่เพื่อนโดยที่ไม่ตั้งใจ หนูมาคิดอีกทีรู้สึกว่าหนูผิดไปเอง

หนูควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เพราะหนูพูดไม่คิด

     ช่วงนี้หนูได้ฝึกนั่งสมาธิบ่อยขึ้นได้สวดมนต์ก่อนนอนทุกวัน นั่งสมาธิอย่างน้อยก็ 5 วัน 

ฉันช่วยย่ากวาดบ้าน ถูบ้านกับย่าบ่อยขึ้น รับผิดชอบในตัวเองบ่อยขึ้น ไม่ค่อยด่าว่าคนอื่น

เริ่มอ่านหนังสือบ่อย ๆ ไม่เอาแต่เล่นไม่ค่อยแกล้งคนอื่น ไม่ใช้ของของเพื่อนที่เพื่อนไม่

อนุญาตเราต้องคิดก่อนที่เราจะพูดว่ามันเหมาะสมกับการพูดมั้ย   ต้องสำนึกผิดในตนเอง

หนูเริ่มฟังครูอธิบายบ่อยขึ้นไม่เล่นอย่างอื่น ไม่เอาเวลามาเล่นโทรศัพท์ตอนดึก ๆ และ

เริ่มตื่นเช้าขึ้นมาช่วยงานพ่อแม่ หนูจะขอโทษเพื่อนทันทีที่ตะคอกใส่ จากนั้นจึงอธิบายเหตุผล

คนที่โดนตะคอก

     หนูรู้สึกว่าที่ทำมาทุกอย่างเพราะความสนุกสนาย และมีความสุขที่เราได้ทำสิ่งนี้มาย่าไม่บ่น

ฉันเหมือนเมื่อก่อน เพราะฉันฟังย่าที่ย่าสั่งจะได้ไม่ต้องให้ท่านทำ ถ้าเราทำอะไรไม่ได้ตามที่

ย่าสั่งก็จะบอกท่านทันที แม่บอกว่าฉันมีความรับผิดชอบมากขึ้นเก่งขึ้น แต่ทำอะไรต้อง

ใจเย็นๆอย่าใจร้อน ทำอย่างระมัดระวัง และแม่ยังบอกว่าหนูไม่ค่อยเถียงใส่แม่แล้ว

และยังบอกว่าหนูไม่ค่อยเล่นโทรศัพท์ แต่ก็เล่นอยู่นิดหน่อย แต่ไม่เล่นจนเกินไป

และขยันอ่านหนังสือ