เด็กหญิงกาญจนา (น้ำ) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

โรงเรียนแม่คือวิทยา  ตำบลแม่คือ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ 

                                "น้องน้ำมีสมาธิ

                              มีจิตอาสา

                   ดีใจที่ทำให้ครอบครัวยิ้มได้ "

บันทึกเรื่องราวความเปลี่ยนแปลง

      น้องน้ำมีนิสัยขี้เกียจ ไม่ขยัน เพื่อนยืมของบางทีก็ให้ยืม บางทีก็ไม่ให้ยืม งานไม่ค่อยส่ง

ส่งก็แต่ตอนคุณครูเรียกส่ง คุณครูถือของมาก็ไม่ไปช่วย เจอเพื่อนก็ไม่สวัสดี ตอนเย็นกลับ

บ้าน บางทีพ่อแม่ก็บ่นเรื่องงานในบ้าน งานบ้านไม่ช่วย บ้านก็ไม่กวาดไม่ถู ก็ไม่ช่วยงานบ้าน

ถ้าพ่อแม่ไม่สั่ง กับข้าวก็ไม่ทำรอพ่อแม่ เอาแต่เล่นมือถืออยู่ในห้อง พ่อแม่ก็ว่าจะทำอะไร

ในห้องเกือบชั่วโมง น้องก็ไม่ช่วยดูแลเลี้ยงน้องบ้าง   สั่งก็กว่าจะทำ ต้นไมก็ไม่รดน้ำ ปลาก็

ไม่ให้อาหารอาหารไก่ก็ไม่ให้  นินทาเพื่อนบ้าง เพื่อนเดือนร้อนก็ไม่ช่วย บางทีคุณครูก็บ่น

เรื่องงานทำความสะอาดช้า ในห้องไม่สะอาด หน้าเวรไม่รับผิดชอบ งานก็ไม่ยอมส่ง ครูสั่ง

ไม่ยอมทำ

     ปัญหา พ่อแม่ตำหนิเรื่องเรียน  บางทีมีการบ้านทำไม่ได้  เพื่อน ๆ ไม่เข้าใจกัน ทะเลาะกับ

เพื่อนบ้าง งานไม่ค่อยส่ง เกี่ยงกันทำ แต่ละคนต่างไม่ทำ มัวแต่ห่วงเล่นจนงานกลุ่มไม่เสร็จ

บางทีมีงานแต่บางคนแกล้งทำต่อหน้าคุณครู พอคุณครูไม่อยู่ก็ไม่ทำ เอาแต่วิ่งเล่นในห้อง

ไม่มาช่วยทำ พอครูมาก็มานั่งทำ บอกครูไม่ว่าหรอก เล่นแป๊บเดียวเอง

โดนคุณครูบ่น ครูด่า ครูตี  

     ฉันได้นำ 7 กิจวัตรความดีไปใช้ในชีวิตประจำวันแล้วก็ได้ผลเป็นอย่างมาก ฉันรักษาศีล 5

ตั้งใจสวดมนต์ นั่งสมาธิ ทำความสะอาด จับดีเืพื่อนๆ พูดจาสุภาพ บำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์

ทำให้ในแต่ละวันของฉัน มีแต่สิ่งดี ๆ ทำให้มีสติ มีสมาธิ ปัญญา จิตใจจดจ่อกับงานที่ได้ทำ

ถึงคนอื่นจะไม่ช่วยก็ตาม ทำคนเดียวก็ได้ ถ้าเขาคิดได้ เขามาช่วยเอง การบ้านถ้าทำไม่เป็น

ก็ซักถามเพื่อน ให้เพื่อนช่วยอธิบาย ใช้สามาธิในการพิจารณาคำถาม หรือโจทย์ที่กำหนด

ในบนหัวกระดาษ งานบ้านก็ช่วย ถ้าว่างก็ดูแลน้อง พ่อแม่ไปทำงานก็เลี้ยงน้องอยู่บ้าน ไม่เห็น

แก่ตัว ใช้ปัญญาและสมองแทนนิสัยของตัวอง ไม่เล่นมือถือถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ

     ฉันประทับใจที่ได้ทำ 7 กิจวัตรความดี เพราะทำให้ฉันเปลี่ยนนิสัยได้ ฉันมีสมาธิกับการ

เรียนมากขึ้น เข้าใจวิชาที่ฉันไม่ชอบ เข้าใจจนมีงานส่งตลอด ส่งงานเกือบครบทุกวิชา แต่

ก็ยังมีงานอยู่อีกชิ้นเดียว เพื่อนก็มาช่วยจนงานสำเร็จ คนรอบข้างก็ชื่นชมที่นิสัยฉันดีขึ้น 

ขยันกว่าเมื่อก่อน ส่งงานประจำ พอว่าก็ช่วยคุณครู เรียนดีขึ้น แถมยังช่วยสอนเพื่อน ฉันมี

ความสุขและดีใจมากที่ได้ยินแบบนี้ ทำให้ครอบครัวของฉันยิ้มได้ และไม่มีความทุกข์ มีแต่

ความสุข วันไหนที่ไม่สบายใจก็ไปทำบุญที่วัด ไปปล่อยนก ปล่อยปลา ปล่อยเต่า และให้

อาหารสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของ